با مساعدت معاونت پژوهشی دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق(ع)
تدین تعقلی – پاره دوم
پرسش و پاسخ جلسه اول
◘ آیا آنهایی که دیانتشان به تعبیر شما «سوار بر کشتی شدن» است، آیا آرامش، شادی و امید ندارند؟
● پاسخ این سوال را در جلسه آینده خواهم گفت، سوال بسیار خوبی است، ایشان میگویند بعضی افراد که احساس میکنند دیانتشان «سوار کشتی شدن» است نه «شناگری»، اینها آرامش، شادی و امید دارند یا خیر، من در جلسه آینده بیان خواهم کرد که آرامش، شادی و امید دو شرط دارد: یکی اینکه آرامش، شادی و امید پایدار باشد و یکی اینکه بر اساس توهم نباشد، ما نمیخواهیم بر اساس توهم شاد باشیم، نمیخواهیم بر اساس توهم آرامش داشته باشیم و نمیخواهیم بر اساس توهم امیدوار باشیم، بلکه میخواهیم بر اساس حقیقت، آرامش، شادی و امید داشته باشیم، حضرت عیسی (ع) در انجیل از وی نقل است که «حقیقت نجات بخش است» و من این را اینگونه معنا میکنم که فقط حقیقت است که شادی، آرامش و امید پایدار و عمیق میآورد وگرنه، بله قبول میکنم که اگر شما مرادتان از آرامش، شادی و امید، حتی آن چیزی هم باشد که مبتنی بر توهمات است و حتی آن چیزی هم باشد که پایدار و عمیق نیست، آن وقت بعضی از افراد هم این آرامش، شادی و امید را هم دارند. این را انشاءالله در جلسه آینده توضیح خواهم داد.
◘ برخی تجربههای دینی نیز به آدمی آرامش و راحتی خیال میدهد و یا انسان احساس نجاتیافتگی میکند، آیا این با دیانت عقلانی که احساس شناگری است منافات دارد و در صورت منافات چه باید کرد؟
ادامه مطلب